Het 3e Klaphekfestival 2018:

“Summer Of Love”

Op donderdag 10 mei werd alweer voor de 10e keer het 3e Klaphekfestival georganiseerd. Het thema was dit jaar de “Summer Of Love”. In de zomer van 1967 werd de wijk Haight-Ashbury in San Francisco overspoeld door honderdduizenden jongeren. Ze kwamen van over de hele wereld om te kunnen proeven van de vrijheid van het hippiebestaan. De hippierevolutie had niet alleen invloed op de cultuur en muziek, maar ook op de politiek. Er werd gevochten voor meer vrijheden en rechten. Het festival gaat de boeken in als een van de belangrijkste momenten in de geschiedenis van de popmuziek. Uiteraard werd er ook muziek gemaakt. The Animals, Simon & Garfunkel, Country Joe and the Fish, Steve Millerband, Al Kooper, Jefferson Airplane, Canned Heat, The Byrds, The Who, Jimi Hendrix en Otis Redding zijn slechts een paar bekende namen die tijdens het Monterey festival optraden. In het Boelenspark werd dit concert dunnetjes over gedaan.

Het was al snel druk. Normaal gesproken zijn er om 12:00 uur slechts een paar enthousiastelingen, maar nu verschenen om 11:30 uur al de eerste hippies, kleedjes, stoeltjes en zeiltjes en om 11:45 uur was het festivalterrein al bijna vol. De reden: De 3JS (Jaap Kwakman, Jan Dulles en Jan de Witte) openden het festival. Spreekstalmeester Kees Parre praatte, zoals alleen hij dat kan, alles weer met veel onderkoelde humor aan elkaar. Kees: “We zijn nog niet eens begonnen en er zijn nu al 2 kinderen zoek.” Hij gaf het woord aan wethouder cultuur Vincent Tuyp die vervolgens iedereen verwelkomde namens de Gemeente Edam-Volendam en iets vertelde over het ontstaan van het 3e Klaphekfestival. Hij kondigde de 3JS aan met de woorden “De zomer gaat beginnen.” De 3JS speelden voor deze gelegenheid samen met Bolistic Smoke. Er was zeker niet te merken dat er slechts 1 x echt was geoefend door de mannen. Dit toont de ware artiesten. Als Dulles een lied zingt van Creedence Clearwater Revival (‘Fortunate Son’), dan hoor je John Fogerty, als Dulles een lied zingt van Spencer Davis (‘Keep On Running’), dan hoor je Steve Winwood. Hij kan echt alles met z’n stem. Jan vertelde over de muzikale revolutie in de zestiger jaren en dat ze hier zonder die jaren niet gestaan zouden hebben. Vóór het zingen van ‘Fixing A Hole’ zei Jan over het Beatles album Sergeant Pepper’s Lonely Hearts Club Band: “Een van de beste albums ooit gemaakt.” Hier ben ik het mee eens. Er werd afgesloten met ‘Purple Haze’, waarbij vooral Jaap Kwakman en Jan de Witte zich lekker konden uitleven. Klasse dat ze er waren. Overigens werd het festival in z’n geheel opgenomen (mooi voor het nageslacht) door vrijwilligers van de LOVE en rechtstreeks uitgezonden op de radio en later zelfs rechtstreeks op de LOVE t.v.

Hierna ging Bolistic Smoke (Tom en Rick Jurriaans, Jacco Mak, Laurens Tol en Peter Schilder) alleen verder. Bolistic Smoke zong o.a. ‘Sergeant Pepper’, ‘Break on through to the other side’(Doors) en zelfs ‘Sure He’s A Cat’ van onze beroemde dorpsgenoten. De stemmen van Tom en Rick passen goed bij elkaar en Peter Schilder is duidelijk een aanwinst, maar dat zou hij bij iedere band zijn. De aardigste violiste van Nederland, Anne Veerman, deed mee op ‘Hello Goodbye’, waarbij het publiek massaal meezong. Aan de zijkant van het terrein was er voor de liefhebbers overigens ook de mogelijkheid om te genieten van ‘Silent Techno’.

Vervolgens was het de beurt aan B6. Liefst 13 muzikanten, waarvan 7 vrouwen en 6 mannen (ik kan ze echt niet allemaal noemen) stonden op het podium. Linda Bond en Johan Keizer namen de meeste nummers voor hun rekening. Het klonk ‘vet’. Met een blazerssectie van 5 personen (de ‘horny horns’ zoals Johan ze noemde) kun je natuurlijk ook goed uitpakken. Dat bleek ook wel bij nummers als ‘Higher & Higher’ (Jackie Wilson), ‘Another Peace Of My Heart’ (Janis Joplin) en het uitstekende ‘Spinning Wheel’ (Blood, Sweat & Tears). Een feest van herkenning. Het leek wel of ik plaatjes draaide in m’n jukebox.

De volgende band was de gelegenheidsformatie The 9th Impervious Bonsai Tree. Je moet toch heel wat geestverruimende middelen gebruikt hebben om zo’n naam te verzinnen. De band bestond uit Frank Bond, Daan Brittan, Joey Karregat en Wouter Tol. Ik heb Frank Bond overigens nog nooit zo op z’n gitaar zien ‘raggen’. Het breed uitgesponnen, psychedelische ‘All Along The Watchtower’ van Jimi Hendrix was voor mij een van de hoogtepunten van hun optreden. Ook ‘Set Me Free’ (Vanilla Fudge), ‘Eight Miles High’ (Byrds) en het door Joey gezongen ‘Everybody’s Talking’ (Nillson) kregen een groot applaus. Het was een goed en verrassend optreden.

Stikkend Lampie (Erno Veerman, Ben Kool, Nico ‘Baest’, Jim Veerman, Joost Wilgehof en Jan Bond) was voor deze gelegenheid ook weer bij elkaar en begon met ‘World Of Birds’ (Q65), waarna vervolgens o.a. ‘Strange Brew’ (Cream), ‘Friday On My Mind’ (Easybeats) en ‘Take Her Home’ (Ro-d-ys) de revue passeerden. Leuk om de mannen weer bezig te zien.

Ondanks de sombere weersvoorspelling bleef regengod Pluvius ons gunstig gezind en liet hij het gelukkig de hele dag droog. Het was ook niet te warm, want dat zou ook weer niet goed zijn. Het was gewoon goed festivalweer.

Bij de ska muziek van SKA3 (liefst 11 bandleden) was het, zelfs in Volendam, moeilijk om stil te blijven staan. De energie spatte van het podium af bij het door Ben Kool gezongen ‘A Message To You Rudy’ (Specials) en ‘The Guns Of Navarone’ (Skatelites). De band was, zoals het hoort bij ska muziek, in toepasselijk zwart-wit gekleed. Sarina Reilingh liet zien over tomeloze energie te beschikken bij ’54-46 Was My Number’ (Toots and the Maytals). Ik denk dat ze zonder te trainen een marathon zou kunnen lopen. De band had een prima  podiumpresentatie. Een goede en strakke set.

Even een stukje geschiedenis over het ontstaan van het 3e klaphek. In het Museumjaarboek 2018 schrijven Piet en Evert Koning dat Edam vroeger, zoals dat hoort bij een stad, wallen, grachten en poorten had om het eigenvolk te beschermen tegen indringers. Het dorp Volendam had echter slechts een klaphek om te voorkomen dat koeien en schapen het dorp in zouden komen. De komende en gaande man konden vrij het dorp in en uit komen. In de loop der eeuwen kwamen en bleven er echter meer mensen achter dan er weggingen. Hierdoor groeide de bevolking en moest het klaphek steeds worden verplaatst. Het 1e stond bij de woning van meester Demmer, het 2e net voor de Pastoor v.d. Weidenstraat en het 3e weer een fors stuk verder. Zo, dan weet je dat ook weer.

Royal Flush bestond uit Jan Keizer, Larry Koning, Ron Veerman, Henk de Boer, Cornel Sier (weer eens wat anders dan Roxeanne Hazes begeleiden) en Luke Veerman. Jan Keizer is gewoon geboren om op het podium te staan. Hij bespeelt het publiek en weet wat hij op het podium moet doen. Gezongen en gespeeld werden o.a. ‘Foxy Lady’ (Jimi Hendrix), ‘Don’t You Love Her Madly’ (Doors) en ‘Like A Rolling Stone’ (Bob Dylan). Het door Larry, samen met Jan gezongen, ‘The Immigrant Song’ (Led Zeppelin) was een hoogtepunt. De festivalgangers genoten.

Naarmate Bacchus aan de winnende hand was, nam de gezelligheid toe. Uiteraard vielen er, dankzij dezelfde Bacchus, wel een paar toeschouwers om, maar er waren geen vervelende dingen, geen vechtpartijen, geen heibel, geen grote ongelukken, kortom, de sfeer was prima.

De namen Joey Bont, Jack Schilder, Kees Schilder, Peter Schilder, Jordy Tuip en Frank Zwarthoed horen bij Hircus Circus. Muzikaal zit het bij deze band uitstekend in elkaar. Neem b.v. alleen maar de 2 rasgitaristen Jordy Tuip en Peter Schilder. De band speelde o.a. ‘It’s Getting Better’ van het Beatles album Sgt. Pepper. In totaal werden er door verschillende bands liefst 6 liedjes van dit album gespeeld. Kun je nagaan wat een invloed dit album heeft gehad op de popmuziek. Ook ‘I’m A Believer’ (Monkees) en ‘A Whiter Shade Of Pale’ (Procol Harum) werden gezongen. De uitsmijter van de band was voor mij echter het geniaal gespeelde en gezongen ‘Good Vibrations’ van The Beach Boys. Terecht een groot applaus.

Des te later het werd des te verder schoof het publiek op naar het podium. Voor de dranghekken werd volop gedanst. Een deel van het publiek was al los (total), maar hield het vol tot aan het einde. Roundhouse mocht het festival afsluiten. Stuiterbal Christian Sier, Jan Karregat, Tom Kwakman, Robert Tol en Jelle Boots deden dat met verve. Ze lieten zien dat ze het leuk vonden om op het podium te staan. Kees Parre vertelde dat het moeilijk is voor zo’n jonge band om liedjes te zingen uit de zestiger jaren. Kees: “Ze zaten toen nog niet eens in de verrekijker van hun vader.” Roundhouse speelde dus een set met een selectie uit 10 jaar Klaphek liedjes, zoals ‘Message In A Bottle’ (Police), ‘Could You Be Loved’ (Bob Marley) en ‘Honky Tonk Woman’ (Rolling Stones), waarbij Mandy Sier te gast was. Mandy zong solo nog ‘You’ve Got The Love’ van Florence and the Machine. Een prima afsluiting van de dag, mede dankzij het mooie weer dat Kees en Pluvius in onderling overleg geregeld hadden. Het was mooi geweest. Bijna 10 uur lang konden de duizenden toeschouwers die langs waren geweest genieten van prima live muziek.

Ik wil nog wel wat personen/bedrijven bedanken. Uiteraard de hoofdsponsoren Molenaar & Zwarthoed Adviseurs en de Rabobank en verder Volendam Music, Boon Edam, Slagerij Runderkamp, Mooz herenkleding, PX, Bluez Mode, By Anne dameskleding, KTS Licht- en geluidsapparatuur, Eigen Label Kledingproductie, KBK Bouwgroep, Restaurant Pieterman, FC Volendam en Bok Electrotechniek, die er voor zorgden dat het allemaal haalbaar en betaalbaar bleef. Verder nog een bedankje aan de Kennedyschool en de Nicolaasschool en uiteraard aan het publiek, dat zich prima gedroeg. Een extra woord van dank aan de tientallen vrijwilligers zonder wie zo’n dag niet gehouden had kunnen worden, zoals de vrijwilligers die woensdag alles moesten installeren en opbouwen, de organisatie die al vanaf november bezig was (Bianca Vos, Johan de Wit, Lotte Koning, Jacco Laan, Désiré Piet, Alex Schilder en Wilco v.d. Niet), de vrijwilligers van de LOVE die de hele dag aanwezig waren en de vrijwilligers die donderdag de hele dag overal hielpen en soms van 07:00 tot 22:30 uur in touw waren. ‘Schijt’ aan de ARBO! Er werd gewoon gewerkt tot het afgelopen was, onder het motto ‘Het is wel vrijwillig, maar niet vrijblijvend.’ Ook zeker een woord van dank aan de ‘vrijdagochtend mensen’. Vrijdagochtend 11 mei, toen bijna heel Volendam namelijk nog op één oor lag (op 2 oren lijkt me onmogelijk), waren al heel vroeg vrijwilligers aanwezig om het Boelenspark weer om te toveren in een park, een ondankbare taak. Na afloop zag het festival terrein er namelijk uit als een vuilnisbelt in een 3e wereldland. Er lagen duizenden plastic bekertjes, zeiltjes, kleden, stoelen, ligbedden en zelfs een verdwaalde schoonmoeder was blijven liggen. Bedankt allemaal, dankzij jullie hadden duizenden mensen een schitterende dag. Het was echt een happening, een prima organisatie, schitterende muziek, voldoende om de inwendige mens te versterken en een gemoedelijke sfeer. Iedereen weet het inmiddels: Woensdag is gehaktdag, maar Hemelvaartsdag is Klaphekdag. Waar vind je dat tegenwoordig nog? Eigenlijk ben je gewoon gek om elders veel geld uit te geven aan een duur festival met klinkende namen. In Volendam hadden we ook topkwaliteit en klinkende namen, maar kon het publiek wèl gratis genieten. Het was gewoon een groot feest. Gelukkig, nog maar ruim 350 dagen en we hebben alweer het elfde 3e Klaphekfestival.

Tekst: Joop Gijzen

Iedereen Bedankt!

De organisatie van het 3e Klaphekfestival wil iedereen bedanken voor weer een geweldige editie van het festival. Met de weersvooruitzichten hadden we niet verwacht dat het nog zo’n mooie dag zou worden. De weergoden waren ons gelukkig goed gezind. De sfeer op het veld was geweldig. Bezoekers bedankt daarvoor!

We bedanken de 3JS, Bolistic Smoke, B-Six, The 9th Impervious Bonsai Tree, Stikkend Lampie, Ska-3, Royal Flush, Hircus Circus en Roundhouse voor de geweldige optredens en Kees Tol (Parre) voor de presentatie.

Ook willen we al onze sponsoren bedanken; Molenaar & Zwarthoed Adviseurs, Rabobank Waterland en Omstreken, Runderkamp, Hansen & Bok Electrotechniek, Boon Edam, Volendam Music, KTS Volendam, Eigen Label, FC Volendam, By Anne, Mooz, Blues, KBK Bouwgroep, Restaurant Pieterman, Zonnepanelen Volendam, Zwarthoed Schilders, Bureau Letselschade, Muziekshop Volendam, art hotel Spaander, Fuego, Carré Wonen en Slapen, De Groente en Fruitboxer, Slijterij de Stient, Auto Molenaar, Freek Schilder en Tase Wonen & Slapen.

Ook dit jaar was de LOVE weer aanwezig om live verslag te doen via tv en radio. Zo kon iedereen genieten van het festival. Op het terrein via het scherm maar ook thuis bij de radio en voor de buis. We zijn de LOVE hier heel erg dankbaar voor.

We bedanken de Kennedyschool en de Nicolaasschool voor het mogen gebruiken van hun voorzieningen en alle fotografen voor het geweldig documenteren van het festival.

Last but not least willen we het personeel van het CBW en alle vrijwilligers bedanken die zich ingezet hebben voor het festival. Voor het organiseren, het werken achter de bar, de verzorging van het kinderprogramma en niet te vergeten het opbouwen van het festival en het opruimen de dag na het festival.

We hopen volgend jaar weer op jullie te kunnen rekenen.

Organisatie 3e Klaphekfestival

Club en Buurthuiswerk Edam-Volendam, Pop- en Cultuurhuis PX & Singelfestival Edam

Het 3e Klaphekfestival

Het 3e Klaphekfestival is natuurlijk een vreemde naam voor een muziekevenement. Waarom heet het zo? Het is ontstaan  toen in 2007 Edam 650 jaar bestond. Men vond het toen tijd worden om ook in Volendam  iets ludieks te doen. Volendammers moesten in het verleden  tot voorbij  het 3e klaphek lopen  om in Edam  te komen. In nauwe samenwerking tussen het CBW Edam-Volendam, Kaaspop Edam en het Singelfestival Edam werd het festival om die reden  ‘3e Klaphekfestival’ genoemd. Duizenden mensen genieten bijna jaarlijks van het plaatselijke talent en van de gezelligheid in het park. Het is al jaren een groot succes. Ieder jaar is er een thema waar alles om draait. De hoogtepunten tot nu toe: Woodstock (2007), Rock And Roll Circus (2009), That ’70s Show (2010)Soundtracks (2011), Festival De La Muerte (2013)Once Upon A Time In The West (2014), Back To The Eighties (2015), Hemelvaartsdag Bevrijdingsdag (2016), Mardi Gras (2017) en Summer Of Love (2018). De organisatie krijgt het ieder jaar voor elkaar om, samen met de vele bands en vrijwilligers, er onvergetelijke dagen van te maken. Overigens is het ‘3e Klaphekfestival’ altijd op Hemelvaartsdag. De dag begint rond 11:30 uur en eindigt om ongeveer 22:00 uur. Er wordt ook altijd gezorgd voor een kinderprogramma. U moet dus zeker langskomen! U zult ongetwijfeld genieten van de artiesten en van de ongedwongen sfeer die er altijd hangt.

De Werkgroep

De werkgroep 3e Klaphekfestival bestaat uit de volgende vrijwilligers:

  • Bianca Vos
  • Jacco Laan
  • Johan de Wit
  • Alex Schilder
  • Bart Ebbers
  • Lotte Koning
  • Desiree Piet

Oude leden van de werkgroep: Nancy Guijt, Ben Kool, Piet Slegt, Jaap Schilder (Dibbes), Frank van den Berg & Peter Hoogland.

Word vrijwilliger!

De werkgroep is altijd op zoek naar vrijwilligers die ons willen helpen bij het opbouwen, afbouwen, opruimen, de bardiensten, het kinderprogramma etc. Meld je daarom nu aan!

 

3e-Klaphkefestival-1A

3e-Klaphkefestival-1B

3e-Klaphkefestival-1

3e-Klaphkefestival-2

3e-Klaphkefestival-3

3e-Klaphkefestival-4

3e-Klaphkefestival-6b