Hemelvaartsdag: Klaphekdag!

Op donderdag 30 mei 2019 werd alweer het 11e 3e Klaphekfestival georganiseerd door Club en Buurthuiswerk Edam-Volendam en het Singelfestival Edam. Probeer overigens maar eens aan een ‘Jas’ uit te leggen wat in hemelsnaam het 11e 3e Klaphek is. Het thema was dit jaar de muziek uit de jaren 90 en dus was het festival omgedoopt tot “Smells like 90’s”. Muziek uit de jaren 90, de een walgt ervan en de ander adoreert het. Dat is ook het mooie van muziek, smaken mogen verschillen, nee, smaken moeten verschillen, want anders zou het maar een grote eenheidsworst worden. Als je echter een fan was van hiphop, grunge, ruige, harde en foute popmuziek, dan zat je donderdag goed in het Boelenspark.

Wat was nu specifiek jaren 90? De iets oudere jongeren herinneren zich ongetwijfeld nog de Flippo’s, Beavis & Butt-head, klaparmband, mini-playback show, lichtgevende jojo’s, echomicrofoon, game-boy, tamagotchi, walk-man, een springveer die de trap af kon, Knex, Teenage Mutant Ninja Turtles, super soaker, viewmaster, de gulden (ja, ja, ook die), irritante Furby’s, glitter oogschaduw en zelfs de Backstreet Boys, om nog maar even iets heel ergs te noemen. Tot m’n verbazing was er zelfs vóór 12:00 uur al redelijk wat publiek, lagen er kleurige zeiltjes en waren er al tientallen bezette tuinstoeltjes. De roem is het Klaphek duidelijk vooruit gesneld. Spreekstalmeester was wederom Kees Parre. Hij praatte op z’n Parreriaans de dag aan elkaar. Volgens De Dikke Van Dale betekent ‘op z’n Parreriaans’ het volgende: “met veel kennis van zaken en onderkoelde humor diverse acts aan elkaar praten.” Ik denk dat deze omschrijving aardig de lading dekt.

De aftrap was voor On Drave (Kees Jonk, Robin Dé, André Keijzer, Cor Barney en Patrick Bond). Kees Parre: “Ze zeggen dat ze niet zenuwachtig zijn, maar wel hebben 3 van de 5 leden vandaag veelvuldig het toilet bezocht.” De mannen bleken liefhebbers te zijn van het hardere werk en zorgden voor een muur van geluid. Patrick Bond heeft een krachtige stem en zong o.a. ‘Around The World’ (Red Hot Chili Peppers) en Crackerman (Stone Temple Pilots), waarbij ook het gebruik van een megafoon niet geschuwd werd. De toon was gezet.

Natuurlijk was er ook aan de kinderen gedacht. Tussen 12:00 en 16:00 uur was er een programma met leuke activiteiten. Er waren springkussens en een gigantische opblaasfabriek met een stille disco. In die fabriek konden de kinderen ook dansworkshops volgen bij Suzan Koning. Verder waren er ludieke kinderspelen als kogelkoppen en speervangen en konden de kinderen (en ook ouderen) zich laten schminken bij ‘Beauty By Nance’. Kees: “Even wat huishoudelijke mededelingen voor ik het zootje ongeregeld van Great Sin aankondig. Je kunt voor het plassen zelfs voor de hele dag vooruit betalen, dan ben je ook direct van dat gezeik af.” Onder het motto hard, harder, hardst, mocht vervolgens Great Sin (Patrick Ursem, Martijn de Wit, Nick Zenel, Theo Kroon en Erwin Blondeau) het publiek vermaken. De band speelde o.a. ‘My Own Worst Enemy’ (Lit) en ‘Symphony of Destruction’ (Megadeth), een in het begin rustig nummer dat geleidelijk aanzwelt tot een orgie van lawaai. Muzikaal zat het goed in elkaar. Het was overigens het allerlaatste optreden van deze band.

Kees Parre: “Rondjes bier die na afloop over zijn, kunnen niet meer worden ingeleverd.” Er stond een groot video scherm waardoor ook iedereen achter op het veld alles goed kon zien. Het leek het Gelredome wel. In de fabriek en tussen de optredens door, konden de liefhebbers zich uitleven op de muziek van de DJ’s Pink Flamingo en Michel Walthuis. De derde band was de gelegenheidsformatie Yippeehhh (Niels Buijs, Peter Steur, Christian Sier, Robin Jonk, Klaas Steur en Robert Tol). De band was samengesteld uit leden van Roundhouse, Brosnjev en King’s Jukebox. De achtergrondzang werd verzorgd door Shadee van Vlaanderen, Faduma Veerman en Lars kwakman, die enthousiast zwaaide met z’n ballen, z’n samba ballen welteverstaan. Niels: “King’s Jukebox bestaat niet meer, maar we wilden toch graag meedoen.” De podiumpresentatie was prima, maar wat wil je ook met Niels en stuiterbal Christian in de gelederen. Als er een dak boven het festival was geweest, dan was dit eraf gegaan bij o.a. ‘Movin’ On Up’ (Primal Scream) en ‘Champagne Supernova’ (Oasis). Op het veld werd al volop meegesprongen en meegezongen. Prachtig.

Het festival werd in z’n geheel opgenomen door vrijwilligers van de LOVE en rechtstreeks uitgezonden op LOVE radio en t.v. Zoiets kan alleen in ‘mijn’ dorp. Overigens verbaasde het me wel dat bij de Europese verkiezingen, in ‘mijn dorp’ liefst 31 % op het Forum voor Democratie van Baudet stemde. Maar goed, daar zal ik het nu niet over hebben. Tientje Vast (Robin Mooijer, Robin Küller, Frans Keijzer, Laurens Tol en Jack Koning) was de volgende band. Oorspronkelijk begonnen ze als Tientje Los, om daarna verder te gaan als Tientje Wisselgeld en om uiteindelijk te eindigen als Tientje Vast. Het was een band met prima muzikanten en zangers. Het was leuk om eens minder heavy liedjes te horen als ‘Weather With You’ (Crowded House) en ‘Believe’ (Cher). Bij dit laatste nummer moeten de beide Robins hun broeken wel erg hoog opgetrokken hebben om die hoge tonen te kunnen halen. Zondermeer een goed optreden.

Tussendoor was er een optreden van The Fifth, de dansgroep van Susan Koning. Volkomen synchroon gaven Demi, Suzanne, Irene, Anne en Robbin een demonstratie van hun kunnen en dat was heel wat. Ze waren ook aanwezig om geld in te zamelen voor hun deelname aan danswedstrijden in Blackpool en Mallorca. Op Mallorca zijn ze overigens de enige Nederlandse dansgroep die meedoet. Knap toch? Na afloop gingen de dames dapper met de collectebus rond. Ik heb daar € 5 uitgehaald, maar pas later hoorde ik dat dit niet de bedoeling was. Sorry dames. Het werd nog steeds drukker en het publiek stond tot vlak voor het podium. De band Goldwater (Kerim Kes, Frank Schilder, Barry Molenaar, Maikel Groot en Gerard Schilder) was voor deze gelegenheid vocaal aangevuld met de lieve Michelle Tuyp en Dylan van Westen. Gold Water zorgde voor een mooie afwisselende set. Naast harde nummers als ‘Killing In The Name’ (Rage Against The Machine), kwam opeens ‘Dromen Zijn Bedrog’ van Marco Borsato voorbij. Dit was het enige Nederlandse nummer van de hele dag. Bij ‘Smooth’ van Santana liet Kerim Kes horen de solo van Carlos Santana prima te beheersen en dat is echt niet eenvoudig. Het is natuurlijk wel mooi als je 2 solozangers in je band hebt, die daarnaast ook nog eens allebei sologitaar spelen.

Ondanks de sombere weersvoorspelling bleef regengod Pluvius ons gunstig gezind, liet hij het gelukkig de hele dag droog en zorgde hij in de middag zelfs voor een heerlijk zonnetje. Later hoorde ik van Marcel Tuyp dat dit door hem kwam. Hij had vooraf een kaarsje opgestoken, contact gehad met iemand van boven (hij heeft daar blijkbaar kennissen) en had liefst 794 schietgebedjes gedaan. Het resultaat mocht er echter zijn: schitterend festival weer. Bedankt Marcel, ik zal je bellen als ik op vakantie ga. Vervolgens was het de beurt aan Saboe (alweer Robin Küller, Louis Saboe, Jory Jonk, John Bont, Frank Bont, Lou Snoek en Frans Keijzer) om het publiek verder op te zwepen, voor zover dit nog verder kon. Toch lukte dat prima met nummers als ‘Learning To Fly’ (Tom Petty) en ‘Bad Obsession’ (Guns N’ Roses). Ook voor Saboe was dit (helaas) het allerlaatste optreden. Waar kun je echter beter je afscheid vieren dan tijdens het Klaphek? Je kunt dan tegen iedereen zeggen dat je gestopt bent op je hoogtepunt.

Wat me opviel was dat het toch wel veel van hetzelfde was. Ik denk dat zeker 90 % van de liedjes bestond uit het wat ruigere werk van bands als Nirvana, Guns N’ Roses, Stone Temple Pilots, Limp Bizkit, Soundgarden, Pearl Jam, Radio Head en Megadeth. Dat vond ik persoonlijk wel een beetje jammer. Er was in de jaren 90 namelijk veel meer (al dan niet foute) muziek. Bekende nummers als ‘What Is Love’ (Haddaway), ‘Losing My Religion’ (R.E.M), ‘Breakfast At Tiffany’s’ (Deep Blue Something), Mmm mmm (Crash Test Dummies), ‘Let’s Talk About Sex’ (salt-n-Pepa),’What’s Up’ (4 Non Blondes), ‘You’ (Ten Sharp) en ‘Hakkûbar’ (Gabbertje) zagen toen b.v. ook het levenslicht. Qua kleding was het voor het publiek natuurlijk een stuk lastiger om er iets leuks van te maken dan tijdens een Klaphek over de Flower Power tijd. Toch zag ik erg leuke creaties, zelfs een team van MTV en veel ‘campingsmokings’ uit de jaren 90 in fluoriserend geel, fel paars en groen. Ik moet in onze onvolprezen NIVO ook nog kwijt dat Ingrid, Anne, Tessa en Patrick een geweldige dag hadden. Die toezegging leverde me toch weer 3 gratis biertjes op.

Royal Flush (Jan Keizer, Cornel Sier, Larry Koning, Ron Veerman, Luuk Veerman en Henk de Boer) maakt van elk optreden een happening. Met Jan Keizer in je band hoef je daar ook helemaal geen moeite voor te doen. Hij gebruikt het hele podium, springt op geluidsboxen en bespeelt het publiek. Hij moet bijna wel op (of onder) een podium verwekt zijn. De mannen leverden een prima set af. Nummers als ‘Are You Gonna Go My Way’ (Lenny Kravitz) en ‘Bitter Sweet Symphony’ (The Verve) zorgden voor een uitgelaten sfeer. Een prima band, met prima muzikanten.

Uiteraard was er ook aan de inwendige mens gedacht. Je kon heerlijk eten bij Runderkamp, er waren tosti’s, Vietnamese loempia’s, ijs van Do, koffie en koek bij Cees van Westen en koek en zopie (nou, zeg maar koek en zuipie) bij Spaander. Het Klaphek begint ieder jaar ook steeds meer de allure te krijgen van een Foodfestival. Niemand hoefde in ieder geval van honger of dorst om te komen. Overigens zag ik er ’s middags wel een paar voor dood liggen, maar dat bleek een andere oorzaak te hebben. Om een uur of acht mocht Brown Leg (Patrick Ursem, Saul Jonk, Martijn de Wit, Erwin Blondeau en Julian Keijzer) het podium betreden. Zij durfden het aan om, naast het hardere werk als ‘Heart-Shaped Box (Nirvana), ook een nummer als ‘Wannabee’ (Spice Girls) te zingen. Wat afwisseling is altijd leuk. Dat deze dag een feest was voor zowel jong als oud, bleek wel toen er tijdens het optreden van Brown Leg jonge kinderen op de muziek van Nirvana stonden te dansen op het podium. Grappig om te zien.

Kees Parre: “Geestverruimende middelen zijn niet toegestaan. Als we het merken kun je het festival verlaten.” Helaas raakte ik soms al helemaal stoned als de wind mijn kant op stond. Er gebeurde verder echter helemaal niets, ik heb geen enkele wanklank gehoord, er waren geen vervelende dingen en geen vechtpartijen. De sfeer was, net als ieder jaar, prima. De laatste band van de avond was T4BP, oftewel The 4 Blind Princes. De band bestond uit Sam Schilder (inderdaad de broer van), Jordy Tuip, de broers Tom en Bas Rutgers en wederom Cornel Sier, die de blaren op z’n vingers had staan. Ook dit zat muzikaal goed in elkaar. Tenslotte is Cornel een uitstekende toetsenist en Jordy een van de beste gitaristen van Volendam. Het was een afwisselende set met zelfs een hip-hop medley (‘U Can’t Touch This’, ‘It Wasn’t Me’, ‘Ice Ice Baby’) en een Power blok (‘Fight For Your Right’, ‘Breath’, ‘Jump Around’). Klasse Sam!

Dit was ook direct de afsluiting van een schitterende dag. Het was mooi geweest. Bijna 10 uur lang konden de duizenden toeschouwers (over de gehele dag) genieten van live muziek. Ik ga hier niet iedereen bedanken, want de organisatie zal dit zelf, waarschijnlijk elders op deze pagina, voor z’n rekening nemen. Een uitzondering maak ik echter voor de honderden vrijwilligers die ervoor zorgden dat dit festival wederom een groot succes was. Een deel van deze vrijwilligers was ook vrijdagochtend vroeg al weer aanwezig was om er met veel inzet voor te zorgen dat het veld, dat inmiddels meer weghad van een omgeploegde vuilnisbelt, weer werd omgetoverd tot een keurig Boelenspark. Theo Kroon (Great Sin en Brown Leg) noemde het Klaphek zelfs “mooier dan een dagje kermis” en dat wil toch wat zeggen uit de mond van een Volendammer. Waarom zou je ook veel geld betalen voor Pinkpop, of Lowlands, als je gratis naar het Klaphek kunt? Je kunt tussendoor zelfs nog even snel naar huis om te plassen als je smetvrees hebt. Hemelvaartsdag is gewoon Klaphekdag. Noteer donderdag 21 mei 2020 alvast in je agenda. Dus: tot het 12e 3e Klaphek!

Het 3e Klaphekfestival

Het 3e Klaphekfestival is natuurlijk een vreemde naam voor een muziekevenement. Waarom heet het zo? Het is ontstaan  toen in 2007 Edam 650 jaar bestond. Men vond het toen tijd worden om ook in Volendam  iets ludieks te doen. Volendammers moesten in het verleden  tot voorbij  het 3e klaphek lopen  om in Edam  te komen. In nauwe samenwerking tussen het CBW Edam-Volendam, Kaaspop Edam en het Singelfestival Edam werd het festival om die reden  ‘3e Klaphekfestival’ genoemd. Duizenden mensen genieten bijna jaarlijks van het plaatselijke talent en van de gezelligheid in het park. Het is al jaren een groot succes. Ieder jaar is er een thema waar alles om draait. De hoogtepunten tot nu toe: Woodstock (2007), Rock And Roll Circus (2009), That ’70s Show (2010)Soundtracks (2011), Festival De La Muerte (2013)Once Upon A Time In The West (2014), Back To The Eighties (2015), Hemelvaartsdag Bevrijdingsdag (2016), Mardi Gras (2017)Summer Of Love (2018) en Smells Like The ’90s (2019). De organisatie krijgt het ieder jaar voor elkaar om, samen met de vele bands en vrijwilligers, er onvergetelijke dagen van te maken. Overigens is het ‘3e Klaphekfestival’ altijd op Hemelvaartsdag. De dag begint rond 11:30 uur en eindigt om ongeveer 22:00 uur. Er wordt ook altijd gezorgd voor een kinderprogramma. U moet dus zeker langskomen! U zult ongetwijfeld genieten van de artiesten en van de ongedwongen sfeer die er altijd hangt.

De Werkgroep

De werkgroep 3e Klaphekfestival bestaat uit de volgende vrijwilligers:

  • Bianca Vos
  • Jacco Laan
  • Alex Schilder
  • Desiree Piet
  • Lotte Koning

Oude leden van de werkgroep: Nancy Guijt, Ben Kool, Piet Slegt, Jaap Schilder (Dibbes), Frank van den Berg, Peter Hoogland, Bart Ebbers en Johan de Wit.

Word vrijwilliger!

De werkgroep is altijd op zoek naar vrijwilligers die ons willen helpen bij het opbouwen, afbouwen, opruimen, de bardiensten, het kinderprogramma etc. Meld je daarom nu aan!

 

3e-Klaphkefestival-1A

3e-Klaphkefestival-1B

3e-Klaphkefestival-1

3e-Klaphkefestival-2

3e-Klaphkefestival-3

3e-Klaphkefestival-4

3e-Klaphkefestival-6b